TWILIGHT ZONE!!

Καλημερα fellow bloggers!! Μπαινοντας στο ΦΒ, συνηθως αν οχι παντα, βλεπω ενα τσουναμι αρνητικοτητας να ορμα στα ματια μου και μετα στο μυαλο!!! Ανατριχιλες!!  Λες και δεν γνωριζουμε τι ζουμε η μή καθε μερα.  Μετα, υπαρχουν και οι ατακες απο σοφους τις οποιες ολοι διαβαζουμε και μετα ξεχναμε...και δεν ειναι και ολες σοφες.  Οποιος θελει λεει οτι θελει, φτανει ναναι διασημος.. κ' αμεσως τα λογια του/της ειναι 'σοφα'. Και αυτα τα περισσοτερα ειναι γεματα αρνητικοτητα!!! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!  Αυτη ειναι η ζωη. Χαρες/χρεη,  λυπες/τρυπες.  Τα προβληματα ειναι για να μυησουμε πνευμα και μυαλο, οπως τα βαρυδια στο γυμναστηριο για το κορμι, κ'οχι για να καταρρευσουμε...διοτι, οχι μονο υπαρχουν χειροτερα αλλα, και καλυτερα!! Ειναι φυσικο ν'απογοητευομαστε,  και, η μελαγχολια εχει τη θεση της αλλα οχι να την μετατρεψουμε σε καταθλιψη. Δεν μπορουμε ν'αλλαξουμε τον κοσμο...μονο τον εαυτο μας με τον τροπο που σκεπτομαστε, που αντιμετωπιζουμε τη ζωη ΜΑΣ.  Ας μην 'ευχομαστε' καποιος, καπου, καποτε, να φυτεψει δασος...ας φυτεψουμε εμεις το πρωτο δενδρο. Δεν υπαρχει 'αλλος' που παντα φταιει για την κατασταση μας.  ΕΜΕΙΣ ειμαστε οι διαχειριστες που πρωτα δημιουργησαμε αυτες τις προβληματικες καταστασεις. Μονοι μας ή μαζικως. Δυστυχως για να μαθουμε, πρεπει πρωτα να παθουμε, αλλιως δεν καταλαβουμε γρι, κ'ακολουθουμε τα λαθη μας με τύφλα, μεσα στον οκεανο αδιαφοριας κ'αναισθησιας του πλουσιου, που ποτε δεν θα καταλαβει το γουργουρισμα του πεινασμενου, ή αυτου που δεν πονεσε ετσι δεν καταλαβει το ΄ποναω' του πληγωμενου, του αρρωστου κλπ.  Αν δεν βαλουμε το χερι στη φωτια...ΠΑΘΗΜΑ/ΜΑΘΗΜΑ.  Το ποιο δυσκολο που εχουμε να κανουμε ειναι, εστω και για μια μερα, ναχουμε  ΘΕΤΙΚΕΣ σκεψεις. Το δοκιμασατε ποτε? Να ψαξουμε τις ευλογιες που εχουμε δεδομενες (ειναι πολλες). Να διωξουμε το σκοταδι απο τις σκεψεις μας, και, ν'αναψουμε το φως της Ελπιδας, που για μενα ΠΟΤΕ δεν πεθαινει. Απλα την θαβουμε τοσο βαθεια μεσα μας που δυσκολα βρισκει το δρομο της προς εμας.  Ας μη σκεπτομαστε το καινουργιο κινητο που δεν εχουμε, αλλα το παλιο μας που ακομη δουλευει.  Να πουμε ενα ευχαριστω στο Συμπαν του Θεου, για το 'μυστηριο' της Ζωης και την πορεια μας σ'αυτο στο σχολειο που ονομαζουμε Πλανητης Γη.  Υπαρχει ΣΚΟΠΟΣ στην υπαρξη μας. ΨΑΞΤΕ τον, και θα τον βρειτε.  Μην τ'αφησετε ολα στο αορατο του δεδομενου. Δεν υπαρχει ΤΥΧΑΙΟ, ολα εχουν τον λογο τους, κ'ας μην τον εχουμε καταλαβει ακομη. Αυτα φιλοι και φιλες.  Κ'ο Θεος βοηθος να με βρειτε εδω και να κανουμε τις κουβεντες μας κ'αλλαγη αποψεων....οντως...τι στο καλο ειναι το Μπλογκ??